Αν και τόσο συχνές πια οι κρίσεις πανικού εξακολουθούν να προκαλούν τρόμο και φοβερή αγωνία σε κάθε άνθρωπο που τις βιώνει. Στόχος μας είναι να βιωθεί μια κρίση πανικού ως μέρος του εσωτερικού μας εαυτού και να ακούσει ο καθένας τι μήνυμα για τον ίδιο φέρνει η εκδήλωση αυτή , έως ότου κατανοηθεί και χάσει πια το νόημα ύπαρξής της.

Φίλος μας ή εχθρός μας τελικά η τόσο πολυζητημένη “κατάθλιψη”. Ένα ερώτημα που καλούμαστε μαζί με τον θεραπευόμενο να δώσουμε απάντηση χωρίς την βιασύνη να προσπεράσουμε ή να ναρκώσουμε τα συναισθήματα, απλά γιατί έτσι προστάζουν οι εποχές της τελειότητας και του  “πρέπει” να είμαστε και να αισθανόμαστε πάντοτε και όλοι καλά αγνοώντας τα δυσλειτουργικά πολλές φορές και πολύπλοκα συστήματα των οποίων είμαστε μέρος.

Πιο πολύ από ποτέ συναντάμε στο γραφείο μας ανθρώπους που φοβούνται για την υγεία τους και τη ζωή τους. Είμαστε εδώ για να διανύσουμε μαζί τον δρόμο της απόφασης του να προσπαθήσει το άτομο να αντιμετωπίσει σε βάθος αυτό που τον φοβίζει, να βγει από μια κατάσταση παθητικής αναμονής και να αναλάβει τον ρόλο ενός ανθρώπου που δρα και διεκδικεί να ζήσει όπως επιθυμεί.

Τα τελευταία χρόνια το ποσοστό των ανθρώπων που ταλαιπωρούνται από συμπτώματα ψυχαναγκαστικού τύπου συνοδευόμενα ή όχι από ιδεοληπτικές σκέψεις, αυξάνεται σημαντικά. Ο ρόλος μας ως ψυχολόγοι είναι σε πρώτο επίπεδο, πέρα από τον εντοπισμό της δυσκολίας, η ενδυνάμωση του ατόμου ώστε να αποδεχθεί ίσως την αναγκαιότητα για μια δια βίου λήψης βοήθειας αλλά και να διαχωρίσει τις σκέψεις και εμμονές που το κατακλύζουν, από την ταυτότητά του, ως ξεχωριστό κομμάτι μιας ψυχικής ασθένειας. Στόχος μας είναι η απενεχοποίηση του για τις σκέψεις αυτές αλλά και η διαχείριση του υπέρμετρου άγχους που τις συνοδεύει.

Συναισθήματα και δυσκολίες που που δεν εκφράζονται και δεν “δουλεύονται”, βρίσκουν διέξοδο μέσα από γαστρεντερικές διαταραχές, δερματικές παθήσεις, πονοκεφάλους, μυοσκελετικά προβλήματα και πολλά άλλα. Στόχος της ψυχοθεραπείας είναι η σύνδεση των ψυχοσωματικών εκδηλώσεων με την συναισθηματική κατάσταση του ατόμου ώστε να δημιουργηθεί χώρος για ψυχική και σωματική ίαση

Οι διατροφικές διαταραχές, μεταμφιεσμένες ως βουλιμία, νευρική ανορεξία ή ως υπερφαγικά επεισόδια, έρχονται στη ζωή ενός ατόμου ως απέλπιδη προσπάθεια να ελέγξει τον εαυτό του και την ζωή του. Μέσω της ψυχοθεραπείας προσπαθούμε να προσεγγίσουμε τις διατροφικές διαταραχές μέσα από μια ματιά απενεχοποίησης με στόχο το άτομο να βιώσει τον εαυτό του ως μέρος ενός συνόλου που πάσχει και όχι ως μια προβληματική μονάδα και να μπορέσει έτσι να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί ώστε να ανακτήσει τον έλεγχο του εαυτού του.